از هر اهل فرهنگی انتظار میرود زبان فارسی را درست و صحیح بهکار برد اما میدانیم به کسی که صرفاً در همین سطح بر زبان اشراف دارد ادیب، نویسنده و شاعر نمیگوییم. ادیب کسی است که علاوه بر این زیبا هم بنویسد. در این دوره که برای نخستین بار در این سطح و شیوه و به صورت کارگاهی در فضای ادبیات معاصر ایران برگزار میشود، شگردهای آفرینش زیبایی در زبان فارسی به صورت کاملاً کارگاهی آموزش داده میشود. به این صورت که در هر مبحث نخست مدرسْ تئوری مربوط به شگرد را به صورت کامل بیان و سپس بر درستی فهم و انجام آن نظارت میکند.
این دوره در سه فصل هشتجلسهای برگزار میشود. فصل اول به آشنایی با بنیانهای زیباییشناسی در زبان و آشنایی با واج، هجا و واژه، فصل دوم به الگوهای ساخت واژه و گروه، و فصل سوم به آشنایی با مبانی زیبایی و شیوههای آفرینش جمله و فراجمله اختصاص دارد.
فصل اول شامل این سرفصلهاست:
- آشنایی با بنیانهای زیبایی در زبان
- آشنایی با «واج» و فراگیری شیوههای به کار بردن زیبایی آوایی در سطح آن (نغمهحروف، معلی، صدامعنایی و ...)
- آشنایی با «هجا» و فراگیری شیوههای به کار بردن زیبایی آوایی در سطح آن [روش تسجیع] (هجاآرایی به روشهای تکرار هجاهای همنوع، همواک، همرده و ...)
- آشنایی با «واژه» و فراگیری شیوههای به کار بردن زیبایی آوایی در سطح آن [روش جناس] (واژهآرایی به روش تکرار واژههای هممانند، همگون، همخانواده و ...)
به خاطر ماهیت کارگاهی دوره، ظرفیت ثبتنام محدود است.