از امر زیسته تا متن

ما چقدر و چطور در داستان‌هایمان حضور داریم؟ آیا نویسنده می‌تواند متنی بنویسد بدون ردپایی از امر زیسته‌اش؟ این ارتباط چطور ساخته می‌شود و چطور می‌توان آن را بهینه کرد؟ در این کارگاه تمرین می‌کنیم که چطور خاطرات و تجربه‌های شخصی را به متون داستانی دارای ارزش‌های هنری تبدیل کنیم.
این دوره با ترکیب یکی از پرطرفدارترین ژانرهای ادبی معاصر یعنی اتوفیکشن و مباحث روایت‌شناسی مدرن، بسته‌ای جامع و منحصربه‌فرد در اختیار هنرجویان قرار می‌دهد. شرکت‌کنندگان در این کارگاه می‌آموزند که چطور مرز میان واقعیت و تخیل را در نوشتار خود کمرنگ کنند، از ظرفیت‌های گوناگون زبان بهره بگیرند و با طراحی دقیق زاویه‌دید و به‌کارگیری تکنیک‌هایی به متن‌هایشان عمق، پویایی و بعدی تازه ببخشند.
کارگاه شامل اهداف زیر است:
•    توانمندسازی هنرجویان در تبدیل امر زیسته به متون داستانی (Autofiction)
•    به کارگیری لحن‌های متنوع برای درک کاربردی اهمیت سطوح زبانی و هویت‌بخشی به راوی (language Register)
•    تسلط بر مهندسی دیدگاه با تفکیک دقیق تفکر راوی از زاویه دید فیزیکی و ذهنی او‌ (Point of view vs. Focalization)
•    آموزش کاربردی و کارگاهی مباحث مربوط به چشم روایت (Ocularization)
این مباحث، که در دانشگاه‌های معتبر داستان‌نویسی تدریس می‌شوند، در این کارگاه به شکل کارگاهی و خلاق پیش می‌روند. اگر با اصول اولیه‌ی داستان‌نویسی آشنا هستید و به دنبال قالب‌های مدرن‌تر و ابزارهای تکنیکی پیچیده‌تری برای بازتاب دنیای معاصر و تحربیات زیسته‌ی خود هستید، این دوره مخصوص شماست.